Σάββατο 17 Οκτωβρίου 2015

Του μικρού βοριά


Του μικρού βοριά παράγγειλα, να `ναι καλό παιδάκι 
Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα και το παραθυράκι 
Γιατί στο σπίτι π’ αγρυπνώ, η αγάπη μου πεθαίνει
 και μες στα μάτια την κοιτώ, που μόλις ανασαίνει  

Γεια σας περβόλια, γεια σας ρεματιές 
Γεια σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές 
Γεια σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί 
Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί  

Με πνίγει το παράπονο, γιατί στον κόσμο αυτόνα 
τα καλοκαίρια τα `χασα κι έπεσα στον χειμώνα 
Σαν το καράβι π’ άνοιξε τ’ άρμενα κι αλαργεύει 
βλέπω να χάνονται οι στεριές κι ο κόσμος λιγοστεύει

Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης 
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ερμηνεία: Ντόρα Γιαννακοπούλου

Μικρές Κυκλάδες, 1966



Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015

Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν


Σβήνοντας κανείς ένα κομμάτι από το παρελθόν, είναι σαν να σβήνει και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον κι είναι θλιβερή πια η ζωή, που μοιάζει με ακατοίκητο σπίτι. 

Γιώργος Σεφέρης


Martin Llamedo

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2015

Μολώχ


Τῶν Ἑλλήνων τὴν πατρίδα 
βάρβαροι τὴν ἀτιμάζουν! 
Ὅπου ἀνθοπετοῦσαν οἱ Ἔρωτες 
παραδέρνει ἡ νυχτερίδα. 

Στὴ νυχτιά μας μιὰ πυγολαμπίδα, 
τῶν ἀρχαίων ἡ μνήμη, ψευτοφέγγει 
κ᾿ εἶναι μιὰ νυχτιὰ ποὺ δὲν τὴ διώχνεις, 
τοῦ παντοτινοῦ μας ἥλιου ἀχτίδα! 

Καὶ πατρίδα καὶ ψυχὴ ρουφᾶν 
βάρβαροι ἀπὸ βάθη καὶ ἀπὸ ὕψη. 
Κι ὅταν, μ᾿ ἕνα τρίσβαθο ὤχ! 
τῶν Ἑλλήνων θεέ, ρωτοῦμε σέ:
 «Εἶσ᾿ ἐσὺ ὁ ξανθὸς Ἀπόλλωνας;» 
Ἀποκρίνεσαι:-«Εἶμ᾿ ἐγὼ ὁ Μολώχ!»

Κωστής Παλαμάς


Albert Edelfelt
Φιλανδός ζωγράφος, 1954-1905


Τρίτη 18 Αυγούστου 2015

Ο κόσμος σου να είμαι εγώ



Πάλι μεγάλα λόγια κι υπερβολές 
πάλι μεγάλα λόγια μου ξαναλές.  
Όποιος χωρίς δαιμόνους δαιμονίζεται 
πάει μια δεξιά, μια αριστερά,  ποτέ δεν πάει μπροστά.  

Λόγια γνωστά και ίδια λόγια αδειανά 
ατέλειωτα ταξίδια στο πουθενά.  
Όποιος χωρίς ανέμους ανεμίζεται πάει μια ψηλά, μια χαμηλά,  
ποτέ δεν πάει σωστά.  

Αν μ’ αγαπάς κι αν θες να σ’ αγαπώ 
σταμάτα να σκορπάς το άνθος σου και τον καρπό.  
Μαζί μου θέλω σεμνά να περπατάς 
αλλού να μην κοιτάς  
ο κόσμος σου να είμαι εγώ.  

Πάλι μεγάλα λόγια κι υπερβολές 
πάλι μεγάλα λόγια μην ξαναλές.  
Όποιος χωρίς φεγγάρια φεγγαριάζεται 
πάει μια κρυφά, μια φανερά ποτέ δεν πάει στρωτά.  

Αν μ’ αγαπάς κι αν θες να σ’ αγαπώ 
σταμάτα να σκορπάς το άνθος σου και τον καρπό.  
Μαζί μου θέλω σεμνά να περπατάς 
αλλού να μην κοιτάς  
ο κόσμος σου να είμαι εγώ.

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Αλίκη Καγιαλόγλου


Lee Bogle


Κυριακή 9 Αυγούστου 2015

Οι φρικαλεότητες του βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδου Β'


Ο Αμερικανός συγγραφέας Μαρκ Τουέιν είχε πει κάποτε:
"Η ιστορία δε θα σταματήσει να επαναλαμβάνεται, γιατί η φύση του ανθρώπου δεν μπορεί να εμποδίσει την επανάληψη". 

Αυτή είναι η ιστορία του βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδου Β' (1835-1909).
Αναφέρεται ως ο ιδρυτής και προσωπικός ιδιοκτήτης του ελεύθερου κρατιδίου του Αφρικανικού Κονγκό, εντυπωσιασμένος από τον φυσικό πλούτο της περιοχής. Κατάφερε να του παραχωρηθεί ως ατομική του ιδιοκτησία και όχι ως αποικία του βασιλείου του Βελγίου. Η έκταση του εκτιμάται 76 φορές μεγαλύτερη από το ίδιο το βασίλειο του στο Βέλγιο. Ο ίδιος είχε σκοπό να κατασκευάσει στην περιοχή ένα εκτεταμένο σιδηροδρομικό δίκτυο. Το Κονγκό ήταν εκείνη την εποχή πλούσιο σε κοιτάσματα καουτσούκ το οποίο ήταν περιζήτητο εκείνη την εποχή λόγω της εφεύρεσης του τροχού με συμπιεσμένο αέρα. Ανέθεσε την εκμετάλλευση του καουτσούκ σε ιδιωτικές εταιρείες με αντάλλαγμα να του χρηματοδοτήσουν τα σιδηροδρομικά έργα ενώ δημιούργησε και την δική του ιδιωτική εταιρεία που χρειάζονταν επειγόντως πολλά εργατικά χέρια σκλάβων για την εξαγωγή του καουτσούκ. Τα κέρδη στην αρχή ήταν τεράστια και χρησιμοποιήθηκαν εκτός από την κατασκευή του σιδηροδρόμου και για μεγάλα έργα στο ίδιο το Βέλγιο.

Οι μέθοδοι εκμετάλλευσης που χρησιμοποίησε απέναντι στους ιθαγενείς εργάτες ξεπέρασε κάθε όριο βαναυσότητας. Χιλιάδες ιθαγενείς εργάτες, καθημερινά εκτελούνταν ή ακρωτηριάζονταν με διαταγή του ίδιου του Λεοπόλδου με την αστεία δικαιολογία ότι δεν ήταν αρκετά παραγωγικοί στη δουλειά τους. Ο συνολικός αριθμός των εκτελέσεων του Λεοπόλδου απέναντι στους ιθαγενείς του Κονγκό κατά τη διάρκεια της ατομικής του κυριαρχίας εκτιμάται σε 10 εκατομμύρια οι περισσότεροι με τα χειρότερα βασανιστήρια. Ο αριθμός των κομμένων άκρων των ιθαγενών σκλάβων ήταν τόσο μεγάλος που έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιείται ως μετρικό σύστημα. 

Ο Λεοπόλδος προσπάθησε να κρύψει τις φρικαλεότητες του στους ιθαγενείς του Κονγκό από την παγκόσμια κοινή γνώμη. Σταδιακά τα εγκλήματα και οι φρικαλεότητες των ανθρώπων του Λεοπόλδου έγιναν γνωστά στη Δύση, Οι απίστευτες παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων οδήγησαν σε παγκόσμια κατακραυγή κατά του Λεοπόλδου στις αρχές του 20ου αιώνα. Οι φωτογραφίες των ακρωτηριασμένων ιθαγενών κατάφεραν να στρέψουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και όλες τις ανθρωπιστικές οργανώσεις στις αρχές του 20ου αιώνα εναντίον του Λεοπόλδου.


Τα κινήματα εναντίον του Λεοπόλδου και υπέρ των Κονγκολέζων βρήκαν πολλούς υποστηρικτές όπως ο διάσημος συγγραφέας Μαρκ Τουέιν. Στις 15 Νοεμβρίου 1902 έγινε εναντίον του απόπειρα δολοφονίας από τον Ιταλό αναρχικό Ρουμπινό. Όταν ολόκληρη η κοινή γνώμη στην δύση εξεγέρθηκε μαζικά εναντίον του ο ίδιος σε μεγάλη ηλικία αναγκάστηκε να παραδώσει το Κονγκό στο Βελγικό κράτος (1908). Πέθανε στα τέλη του επόμενου χρόνου. Στην κηδεία του εκδηλώθηκε το μίσος του κόσμου εναντίον του.