Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό


Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό
και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι
*****
Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά
και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου
στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά
κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ'αχαμνά του
*****
Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά
και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι
τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά
τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη σε μέλει
*****
Κάτω απ' τον ήλιο αναγαλιάζαν οι ελιές
και φύτρωναν μικροί σταυροί στα περιβόλια
τις νύχτες στέρφες απομέναν οι αγκαλιές
τότες που σ' έφεραν, κατσίβελε, στη μπόλια
*****
Ατσίγγανε κι αφέντη μου με τι να σε στολίσω;
φέρτε το μαυριτάνικο σκουτί το πορφυρό
στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω
κι ίσα ένα αντρίκειο ανάστημα ψηλώσαν το σωρό.
*****
Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι
κι απάνω στη φοράδα σου δεμένος σταυρωτά
σύρε για κείνο το στερνό στην Κόρδοβα ταξίδι
μέσα απ' τα διψασμένα της χωράφια τα ανοιχτά
*****
Βάρκα του βάλτου ανάστροφη
φτενή δίχως καρένα
σύνεργα που σκουριάζουνε σε γύφτικη σπηλιά
σμάρι κοράκια να πετάν στην ερήμην αρένα
και στο χωριό να ουρλιάζουνε τη νύχτα εφτά σκυλιά.
*****
Ποίηση: Νίκος Καββαδίας
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
 Ερμηνεία: Γιάννης Κούτρας
Ο Σταυρός του Νότου-1979
Nikos_Kavvadias.jpg
Αφιερωμένο στη μνήμη του σημαντικού Ισπανού ποιητή Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα το ποίημα αυτό του Νίκου Καββαδία, από την ποιητική του συλλογή "Μαραμπού"-1933.
"Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ"
Αύγουστος ήτανε του 1933 όταν οι φασιστικές δυνάμεις δολοφόνησαν τον ποιητή, σε ηλικία μόλις 38 χρόνων, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφύλιου πολέμου.
Δολοφονήθηκε στην περιοχή της Γρανάδα από ένα εκτελεστικό απόσπασμα 12 ατόμων, αποτελούμενο από αστυνομικούς, εθελοντές αλλά και κρατούμενους, τους οποίους υποχρέωσαν να διαπράξουν τη δολοφονία του Λόρκα υπό την απειλή της εκτέλεσης. Οι περισσότεροι δε από αυτούς δεν γνώριζαν καν ποιος είναι αυτός που είχαν διαταχθεί να δολοφονήσουν. Για τη δολοφονία κατηγορήθηκαν ακροδεξιοί πολιτικοί και επιχειρηματικοί κύκλοι, μέλη επιφανών οικογενειών της Γρανάδας, καθώς και κάποιοι προερχόμενοι από την άκρως συντηρητική οικογένεια του πατέρα του.

Γεια σου, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα! Η πιστολιά που σε σώριασε στον πέτρινο τοίχο ενός χωριού της πατρίδας σου, τίποτε δεν κατάφερε να κάνει! Του λαού η δύναμη που αγάπησες ανασταίνει τώρα τα λόγια σου για πάντα και ξέρεις εσύ πόσο το δάκρυ ενός χωριάτη αξίζει περισσότερο απ΄όλα τα βραβεία των Ακαδημιών.
Οδυσσέας Ελύτης, Ανοιχτά Χαρτιά
"Κοπέλες απ' το Δίστομο, φέρτε νερό και ξύδι"
Ο Καββαδίας, στο ποίημά του, δίπλα στο θάνατο του Λόρκα αντιπαραθέτει και άλλα εγκλήματα πολέμου, όπως τη σφαγή στο Δίστομο, όπου οι Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις, στις 10 Ιουνίου 1944, σφαγίασαν ως αντίποινα τους κατοίκους του χωριού.
Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. 
distomo2 (Small).jpg
"στον τοίχο της Καισαριανής μας φέραν από πίσω"
Αναφορά του ποιητή μας στην εκτέλεση των 200 Ελλήνων αγωνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μαΐου του 1944.
"Ζήτω η Ελλάδα. Ζήτω η λευτεριά!" ήταν τα τελευταία λόγια των μελλοθάνατων.
καισαριανη1.JPG
Έργο του χαράκτη Τάσσου
Ένας ύμνος στην ειρήνη είναι το ποίημα του Καββαδία. Τα μηνύματα διαχρονικά και ιδιαίτερα επίκαιρα και χρήσιμα στα δύσκολα χρόνια που ζούμε!!!
Πηγές 1 2 3
peace group of children.jpg

Χρήστος Λεοντής-Δώδεκα παρά πέντε

Αφιερωμένη στον Χρήστο Λεοντή η σημερινή εγγραφή, έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικοσυνθέτες. Συγκεκριμένα σε ένα δίσκο του 1971, με τίτλο "Δώδεκα παρά πέντε". Ένας δίσκος του οποίου τα τραγούδια ερμήνευσαν η Μαρινέλλα, η Βούλα Σαββίδη και ο Γιώργος Φωτόπουλος. Τους στίχους των τραγουδιών έχουν γράψει: Σώτια Τσώτου, Γιάννης Νεγρεπόντης, Τ. Μιχαηλίδης, Παν. Γλυκοφρύδης.
Τα τραγούδια λογοκρίθηκαν από τη χούντα και οι στίχοι αλλάχτηκαν πολλές φορές μέχρι την τελική τους μορφή.  Ο δίσκος εξαφανίστηκε από τα ράφια και δεν ανατυπώθηκε.  Το 1995 κυκλοφόρησε σε cd.
Τα τραγούδια του δίσκου είναι:
ΕΡΗΜΟ ΠΟΥΛΙ, Μαρινέλλα
Ο ΧΑΡΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, Γιώργος Φωτόπουλος 
ΑΣΠΡΟ ΜΟΥ ΡΟΔΟ, Μαρινέλλα
ΧΤΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ, Βούλα Σαββίδη 
ΠΑΕΙ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ, Μαρινέλλα
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ, Γιώργος Φωτόπουλος  
ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ, Μαρινέλλα 
Ο ΑΝΤΡΑΣ Ο ΜΟΝΟΣ, Βούλα Σαββίδη 
ΔΩΔΕΚΑ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ, Ορχήστρα
ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ, Μαρινέλλα 
ΤΑΞΙΔΙ, Γιώργος Φωτόπουλος 
ΖΩΗ ΝΑ ΣΕ ΧΑΡΩ, Μαρινέλλα 
dodeka.jpg
Διάλεξα για να ακούσουμε ενδεικτικά:
"Ο άντρας ο μόνος" σε στίχους του Πάνου Γλυκοφρύδη, με την εκπληκτική για μένα φωνή της Βούλας Σαββίδη
Εκείνος ο δόλιος ο άντρας ο μόνος
ό,τι είχε κι αγάπησε 
το πήρε ο δρόμος
ό,τι είχε κι αγάπησε 
το πήρε ο δρόμος

Κουράστηκε ο χρόνος
οι ώρες σταθήκαν
στον ήλιο που πάγωσε
πουλιά σταυρωθήκαν

Εκείνος ο δόλιος ο άντρας ο μόνος
στου δρόμου την άκρη
πέτρωσε μόνος
στου δρόμου την άκρη
πέτρωσε μόνος
*****
"Το ταξίδι" σε στίχους της Σώτιας Τσώτου
 
Πρωί πρωί κινήσανε δροσάτα τα κορμιά
 και τ΄άλογα χορτάτα εκεί δεν αντικρίσανε
μον΄πέτρα κι ερημιά στενή μεγάλη στράτα

Κι όταν έπεσε η νύχτα άναψαν πικρή φωτιά
ρίχτα τα όνειρά μας, ρίχτα
να φωτίσουν τη νυχτιά

Αχ! ζωή πως έτσι μας γελούσες
αχ! ζωή, ατέλειωτη ζωή
τι όμορφη φαινόσουν το πρωί

Σε γάμο τους καλέσανε και πήραν τα βουνά
προτού η μέρα φτάσει
Χριστέ τους ξεγελάσανε δεν βρήκαν πουθενά
τραπέζι και γιορτάσι 

Κι όταν έπεσε η νύχτα άναψαν πικρή φωτιά
ρίχτα τα όνειρά μας, ρίχτα
να φωτίσουν τη νυχτιά

Αχ! ζωή πως έτσι μας γελούσες
αχ! ζωή, ατέλειωτη ζωή
τι όμορφη φαινόσουν το πρωί
*****
"Άσπρο μου ρόδο" σε στίχους του Τάκη Μιχαηλίδη

Ξεκίνησες πολλά πρωί
ήλιος προτού να φέξει  
άσπρο μου ρόδο

Ρόδο μου και τριαντάφυλλο
ποιος θα σε ταξιδέψει
άσπρο μου ρόδο
άσπρο μου ρόδο
άσπρο μου ρόδο

Φοράς τον ήλιο στα μαλλιά
την αστραπή στα μάτια 
πέτρα την πέτρα

Πέτρωσε η βάρκα στο γιαλό
και τα κουπιά κομμάτια
άσπρο μου ρόδο
άσπρο μου ρόδο
άσπρο μου ρόδο

Φωτιά να κάψει τον καημό
που πήρε και ψηλώνει  
άσπρην ημέρα

Άσπρο λουλούδι φύτρωσε
κι η νύχτα γαλαζώνει
άσπρη μου μέρα
άσπρο λουλούδι
άσπρο μου ρόδο
*****
Ένα δικό μου μικρό σχόλιο.
Είναι κρίμα, καλλιτέχνες όπως ο Χρήστος Λεοντής, καθώς και άλλοι πολλοί, που διαθέτει αυτή η χώρα, να μην προβάλλονται έτσι ώστε οι νεώτερες γενιές να τους γνωρίσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλλιτεχνών δεν αρκεί ένα αφιέρωμα την ημέρα του θανάτου τους. Είναι πολύ λίγο.  Θα έπρεπε με σεβασμό, να υπάρχει σταθερή και συνεπής διάδοση του έργου τους. Το internet  και τα blogs είναι ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια μας. Ας το εκμεταλλευτούμε!!
"Σήμερα θεωρείται ντροπή να παλεύεις για ιδέες και αξίες όπως είναι η αξιοπρέπεια, η ελευθερία, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη, χωρίς να περιμένεις υλικό αντάλλαγμα" 
Χρήστος Λεοντής

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

Τη στιγμή που ο σκλάβος αποφασίζει ...

Τη στιγμή που ο σκλάβος αποφασίζει να μην είναι πια σκλάβος, οι αλυσίδες του σπάνε

Μαχάτμα Γκάντι

Tο μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι

Che fece .... il gran rifiuto

"Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα 
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. 

Φανερώνεται αμέσως 
όποιος τόχει έτοιμο μέσα του το Ναι 
και λέγοντάς το πέρα πηγαίνει 
στην τιμή και στην πεποίθησή του.

 Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. 
Αν ρωτιούνταν πάλι, 
Όχι θα ξανάλεγε. 
Κι όμως τον καταβάλλει 
εκείνο το Όχι - το σωστό - εις όλην την ζωήν του."

Κων. Καβάφης 1901
 flag.gif

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

Σώπα, μη μιλάς




Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή  
κόψ' τη φωνή σου,σώπασε επιτέλους 
 κι αν ο λόγος είναι αργυρός  
η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί  
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:  «σώπα».  
Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,  
μου λέγανε : 
«εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα
και μου λέγανε: 
 «κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ ....σώπα!»  
Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.  
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσι μου χρόνια. 
 Ο λόγος του μεγάλου
  η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο, 
 «Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,  
«θα βρεις το μπελά σου, σώπα».  
Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι 
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού,  
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα»  
Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,  
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και  ήξερε να σωπαίνει. 
 Είχε μάνα συνετή , που της έλεγε «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες με συμβουλεύανε : 
 «Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα»  
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμίες ζηλευτές, 
με τους γείτονες, μας ένωνε , όμως, το "Σώπα".  

Σώπα ο ένας, σώπα ο άλλος σώπα οι επάνω, σώπα οι κάτω, 
 σώπα όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.  
Σώπα οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι. 
 Κατάπιαμε τη γλώσσα μας.  
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.  
Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα».  και μαζευτήκαμε πολλοί  
μία πολιτεία ολόκληρη, μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, 
μας δώσανε παράσημα,  τα πάντα κι όλα πολύ.  
Εύκολα , μόνο με το Σώπα.  
Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα». 
 Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου 
 κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις 
ξερίζωσε τη γλώσσα σου  και κάν'την να σωπάσει.  
Κόψ'την σύρριζα.  Πέτα την στα σκυλιά. 
 Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες , τύψεις κι αμφιβολίες.  
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις από το βραχνά να μιλάς, 
 χωρίς να μιλάς να λες "έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς" 
  Αχ!  Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς.  
και δεν θα μιλάς ,  
θα γίνεις φαφλατάς ,  
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς .  

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ'την αμέσως.  
Δεν έχεις περιθώρια.  Γίνε μουγκός.  
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις. 
Κόψε τη γλώσσα σου.  

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου 
 ανάμεσα σε λυγμούς και σε παροξυσμούς 
κρατώ τη γλώσσα μου,  
γιατί νομίζω πως θα'ρθει η στιγμή 
που δεν θα αντέξω  και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ 
και θα ελπίζω  και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,  
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει:  
ΜΙΛΑ! ...;. 
 Αζίζ Νεσίν