Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Να ελπίζης, να ελπίζης πάντα

Το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου 
να διέκρινε άραγε 
των ροδόδενδρων την αρμονία; 

Όχι-όχι-μιαν απέραντη ηθικολογία 
δεν θα βοηθήσει να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο  

Να ελπίζης-να ελπίζης πάντα-
πως ανάμεσα εις τους ανθρώπους -
που τους ρημάζει η τρομερή «ευκολία»- 
θα συναντήσεις απαλές ψυχές 
με τρόπους που τους διέπει καλωσύνη-
πόθος ευγένειας-ηρεμία.

Ίσως όχι πολλες-ίσως να σ’ άτυχος: καμμιά- 

Τότες εσύ προσπάθησε να γενής καλλίτερος 
εις τρόπον ώστε να έρθη κάποια σχετική ισορροπία.  

Άσε τους γύρωθέ σου να βουρλίζωνται πως κάνουν κάτι 
Συ σκέψου-τώρα πια-με τι γλυκειά γαλήνη 
προσμένεις να’ρθη ώρα 
να ξαπλώσεις στο παρήγορο του θανάτου κρεββάτι  

Νίκος Εγγονόπουλος (1907-1985)
Στην κοιλάδα με τους ροδώνες


Galina Anisimova

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου